Kinderen

Kinderen

Waarschijnlijk is het overlijden van een kind één van de meest ingrijpende gebeurtenissen in een mensenleven. Wanneer een kind sterft staat de wereld op zijn kop. Het overlijden van een kind is verschrikkelijk moeilijk te begrijpen, laat staan te aanvaarden. Overspoeld door verdriet en soms in totale ontreddering, moet er dan ook nog vorm gegeven worden aan een passend afscheid van uw kind. Samen met u en eventueel met de juiste deskundige, geven wij vorm aan de hulp die zo gewenst is.

Het is moeilijk te begrijpen wat “dood” is. Volwassenen kunnen dat al moeilijk vinden, laat staan kinderen. Vroeger werden kinderen bij alles wat er zich rondom de dood afspeelde weggehouden. Nu is dat gelukkig heel anders! Dit zie je terug in het feit dat kinderen zelf de meest uiteenlopende vragen over de dood stellen en daar een open en eerlijk antwoord op willen.

Het betrekken van kinderen, bijv. broertjes of zusjes, bij een overlijden, zie ik als een heel groot goed. Hen betrekken bij het afscheidsproces is erg belangrijk voor de verwerking van het verlies. Natuurlijk willen we kinderen beschermen tegen pijn en verdriet, maar dat doe je niet door een kind “weg te houden” van het rouwproces. Sterker nog, het weghouden van een kind bij een overlijden kan vragen oproepen. Het zien van de realiteit is vele malen beter dan met onbeantwoorde vragen achter te blijven, die kunnen leiden tot de meest nare gedachten. Kinderen begrijpen wellicht meer dan wij denken.

Door kinderen uit te nodigen mee te denken over de uitvaart en een passende rol te geven, hoop je hen vertrouwen te geven dat kan helpen bij het realiseren van het verlies. Door de juiste woorden te gebruiken, passend bij de leeftijd, en het vroegtijdig informeren van wat er gaat of kan gebeuren, hoop ik te bereiken dat de dood niet als eng wordt ervaren. Het vinden van troost kan daarvoor in de plaats komen en tevens de bewustwording dat “nooit meer, voor altijd is”.

Het onderstaande citaat geschreven door Manu Keirse, hij is o.a. expert in rouwverwerking, verwoordt precies de gedachte van waaruit ik wil werken.

“Laat kinderen het gevoel krijgen dat sterven tot het leven hoort, zoals een jaar ook een herfst en een winter kent. Dat sterven niet vreesaanjagend is, maar mensen wel verdrietig maakt. Men kan hen leren dat verdriet op een natuurlijke wijze deel kan uitmaken van het leven en dat het de veiligheid niet meteen wegneemt. 
We zouden kinderen in het leven het vertrouwen moeten meegeven dat tranen worden gedroogd, niet voor altijd maar altijd weer.”